Dzieciństwo

DzieciństwoZygmunt urodził się w wielodzietnej rodzinie, był jednym z najmłodszych, bo siódmym, z grupy jedenastu dzieci. Nie mógł jednak narzekać na swoje położenie materialne, ojciec był bardzo wpływowym urzędnikiem, wielokrotnie przez kolejne lata wybierano go na deputata sądowego, niestety jednak umiera w 1833 zostawiając żonę samą z dziećmi. Duży wpływ na Zygmunta posiadała właśnie sama postać mamy, która wprowadziła go na drogi wewnętrznego życia, ukazują poprzez odpowiednie rady i własnym przykładem kierunek myślenia i postępowania, którym Zygmunt powinien się kierować. Sam Feliński pisał późnie, że z miłością macierzyńską w najczystszej jej formie, jego matka śledziła każdego dnia każdy z odcieni jego charakteru i umiała zawsze odkryć jego prawdziwe, dobre, czy też złe intencje. W domu rodzinnym nauczony został także bardzo głębokiej pobożność maryjnej. Po latach pisał do swojego brata, który z resztą także wybrał powołanie kościelne zostając księdzem, że już w czasach podstawówki i szkoły składał przed obrazem matki boskiej śluby czystości w okolicznym kościele. Jego dzieciństwo zmienia się w okresie kiedy wraz z rodziną przenosi się do Wojutyna oraz Zboroszowa, musi przyzwyczaić się do bardzo skromnego życia, bez wynoszenia się ponad stan. Młody Feliński w miejscu tym uczy się przede wszystkim prostoty, poznaje ludzką biedę, na którą staje się bardzo wrażliwy, oprócz tego jego podejście do obcych mu ludzi zaczyna stawać się coraz bardziej życzliwe.